Współczesne rynki finansowe i ich szybki rozwój objawiający się pojawianiem nowych coraz bardziej zaawansowanych instrumentów finansowych wymagają i jednocześnie wymuszają na nauce, analitykach, inwestorach coraz bardziej subtelnych metod analitycznych zarówno o charakterze formalnym, jak i nieformalnym. Można przyjąć za pewnik, że analiza szeroko rozumianego ryzyka, jak również przewidywanie przyszłych zdarzeń na rynkach finansowych są podstawą funkcjonowania inwestorów instytucjonalnych oraz indywidualnych. Naturalną koleją rzeczy jest, że wraz z ewolucją rynków finansowych rozwijane są nowe metody ich analizy, a co najważniejsze nowe myśli, stanowiące zalążek dalszej dyskusji, prowadzącej do dalszego ich rozwoju, od rozważań naukowych, akademickich po ich praktyczne zastosowania. Nowe dyskutowane idee są podstawą innowacji w nauce wprost rozumianej, a w tym konkretnym przypadku innowacji w nauce o finansach i ubezpieczeniach.
Nadrzędnym celem prowadzenia wszelkich rozważań o charakterze naukowym jest dążenie do prawdy. Zastosowanie metod matematycznych w finansach i ubezpieczeniach sprzyja obiektywizacji prowadzonych rozważań. Taki stan myśli uspokaja i utwierdza w przekonaniu o słuszności stawianych celów, tez i w wyniku ich analizy stawianych wniosków końcowych. W nauce, w finansach i ubezpieczeniach istotne staje się prowadzenie badań mających wymiar zarówno teoretyczny - podstawowy, jak i praktyczny - zastosowań. Te dwa bieguny uzupełniają się w sposób mający przełożenie w zastosowaniach praktycznych. Metody ekonometryczne umożliwiają połączenie teorii i praktyki. Ukazują możliwości przejścia od teoretycznych aspektów rozważanego problemu do bardzo konkretnych zastosowań praktycznych. Stanowią jedną z możliwości weryfikacji istniejących teorii. Tworzą pomost pomiędzy teoretycznym i praktycznym wymiarem nauki.
Pobierz spis treści
Poleć znajomemu
Drukuj